Een stage in tanzania

Frank Groeneveld

Student Technische Informatica

Martijn Reijerse

Student Technische Informatica · 21-12-1986

TU-Delft · UDSM

Op blote voeten naar boven

Frank Groeneveld · 16-06-2008, 11:42

Afgelopen week hebben we het project zo goed als afgerond. Onze kant van het project is nu eigenlijk af, we zitten nu te wachten op mensen hier die bijvoorbeeld de server gereed moeten maken. Vandaag hebben we nogmaals geïnformeerd hoever ze daarmee zijn (we zijn inmiddels al een week aan het wachten) en hij is "over een paar dagen" klaar. "Over een paar dagen" wordt hier gebruikt als ze het niet weten, waarschijnlijk duurt het dus nog minstens een week.
Zoals Martijn in het vorige bericht al schreef, bleek dat onze residence permits bijna klaar waren. Daarmee hebben we echt geluk gehad, iemand van het UCC heeft het allemaal voor ons geregeld, wij hoefden afgelopen maandag alleen te betalen en donderdag even onze paspoorten in te leveren. Uiteindelijk zijn we nu twee vodjes en twee stempels in onze paspoorten rijker en 240 dollar in totaal lichter. De stage is bijna afgelopen, maar we zijn nu tenminste legaal aan het werk!

Zoals jullie wel weten hoorde bij de "deal" met Afriroots behalve een safari ook een trip in de bergen bij Morogoro. Dit weekeind was het zover: we gingen naar de top van één na hoogste berg van de Uluguru mountains (Bondwa peak), op iets meer dan 2100 meter!
Zaterdagochtend om 5:20 werden we opgepikt met de taxi door Mejah (de zakenpartner van Tende). De taxi bracht ons bij het Ubungo busstation, waar we de rest van de groep ontmoette: één Zweeds meisje, drie Duitse meisjes en twee Tanzaniaanse crew leden (Sosthenes en Jose). Mejah bleek alleen te fungeren als regelneef voor deze trip, hij ging niet met ons mee. Die buitenlandse meisjes waren hier heen gestuurd door de organisatie waarvoor ze werken. Eentje zat hier al 9 maanden, eentje 2 maanden, eentje 6 weken en eentje 2 weken. Ze werken hier allemaal een aan project voor een bank.
Maar goed, de reis ging dit keer dus per bus, niet per jeep. In Tanzania zijn er behalve Dala Dala's ook nog een ander soort bussen. Deze worden gebruikt om grotere afstanden af te leggen en zijn het beste te vergelijken met Nederlandse "touringcars on steroids". Het zijn touringcars die ver boven de honderd kunnen (en gaan) waarin vijf stoelen op een rij zitten in plaats van vier. Er gaan dus soms wel 65 mensen in, terwijl in Nederland de meeste touringcars tussen de 45 en 55 mensen kunnen vervoeren. Hoewel het dus erg krap lijkt, was er genoeg beenruimte om drie uur in de bus te zitten.
De bus vertrok vanuit Ubungo in Dar Es Salaam en reed naar Morogoro, een klein stadje onderaan het Uluguru gebergte. Ons reisgezelschap bleek verdeeld over twee bussen: omdat het materiaal wat laat was aangekomen bij Ubungo busstation, was dat samen met een crew lid in een latere bus gegaan. In Morogoro moesten we dus nog een half uurtje wachten. Toen alles en iedereen aangekomen was in Morogoro, begon de zoektocht naar twee taxi's. Die taxi's zouden ons een stuk de berg op brengen, omdat we anders niet in twee dagen naar de top en terug zouden kunnen gaan.
Uiteindelijk lukte het om twee chauffeurs te vinden. Eerst hebben we nog even snel ontbeten in een lokaal restaurantje en toen zijn we op weggegaan. De weg bleek van verschrikkelijke kwaliteit en de taxi's hadden het dan ook zwaar te verduren. De taxi van Martijn had op een gegeven moment zelfs problemen om boven te komen en mijn taxi had problemen met de motor. Beide chauffeurs waren dan ook boos op onze crew, hoewel de crew had gevraagd om twee auto's met vierwielaandrijving. De taxi's hebben ons niet naar het afgesproken punt gebracht, dus we moesten al wat eerder gaan lopen.
Vanaf de plek waar de taxi's stopten moesten we nog ongeveer 2,5 uur naar boven lopen tot het kamp. Een deel van het materiaal, zoals de tenten en de gasfles, werden door een groepje dragers naar boven gebracht. Dat was lokale bevolking die op blote voeten of slippers bijna naar boven rende.
Het kamp bleek een huisje met een grasveld te zijn. In het huisje woonde nog iemand en het grasveld was ons kampeerterrein. De meeste spullen hebben we daar achtergelaten, zodat we zonder veel ballast de rest van de beklimming konden afmaken.
Vanaf de kampeerplek hebben we nog ongeveer 3,5 uur gelopen over een erg steil pad door een dichtbebost regenwoud, samen met een van de crew leden en een van de dragers. Op de top zaten we boven de wolken, waardoor we niet veel mooie foto's hebben kunnen schieten, maar de mooiste hebben we bij die bericht geplaatst. Na de afdaling hebben we lekker gegeten en heeft Martijn nog een nachtfoto van het dal gemaakt.
's Nachts had het behoorlijk hard geregend, dus 's ochtends was alles modderig. Tijdens het ontbijt arriveerden de dragers. Dit keer hadden ze schoenen aan en droegen ze alledrie grappige hoedjes. Toen ze met z'n drieën op rij gingen zitten, kon ik het niet laten er een foto van te maken.

De afdaling was wat lastiger nu alles glad en modderig was, maar in een paar uur tijd zijn we toch heelhuids aangekomen in Morogoro. Daarvandaan zijn we met de bus weer teruggegaan en rond 18:00 waren we weer thuis.

Reacties op dit bericht

Mies schrijft:

16-06-2008, 11:59

Zweedse dame, Frank?

Michael schrijft:

16-06-2008, 13:07

Zo frank, 't wordt tijd dat je naar de kapper gaat.

Wilma schrijft:

18-06-2008, 12:54

Wat een tocht hebben jullie weer gemaakt. Fijn, dat het nu niet meer zo vochtig is, dan kun je gemakkelijker wat doen. Mooie fotos weer. Fijn, dat jullie project nu klaar is. Nu maar afwachten of het goed gaat lopen. Nog en fijne tijd en tot horens.

Rob en Tas schrijft:

18-06-2008, 20:21

Hoi Martijn en Frank,

Wat een mooie foto's weer! En wat een verhaal zeg, een hele klus zo te horen om boven te komen haha. Wel super dat jullie dit allemaal gedaan hebben hoor!

Veel plezier nog daar en de groeten weer uit Rotterdam.

 

Copyright © 2008-2009 Martijn Reijerse and Frank Groeneveld. Use of photos is strictly prohibited.