Een stage in tanzania

Frank Groeneveld

Student Technische Informatica

Martijn Reijerse

Student Technische Informatica · 21-12-1986

TU-Delft · UDSM

We gaan op safari!

Frank Groeneveld · 26-05-2008, 10:27

Afgelopen week hebben we weer aan het project gewerkt. Inmiddels is het al een heel eind af. We hebben vrijdag alles laten zien aan de managing director van het UCC en die was erg tevreden. Hij stelde voor dat we ook alvast flyers gingen ontwerpen die ze dan kunnen uitdelen om bezoekers te krijgen. Het is natuurlijk hartstikke leuk als onze marktplaats al in gebruik is als wij hier weggaan, zeker omdat het dan in ieder geval niet ongebruikt blijft liggen.
We vertelden al eerder over een collega van ons, Elaine, een Ierse. We helpen haar met een project wat ze aan het maken is voor de UCC. Ze had nog helemaal geen ervaring met zo'n project en als ze dingen heeft waar ze niet uitkomt, kan ze daarmee bij ons aan kloppen. Al snel kwamen we erachter dat haar vriend allerlei safari's, wandel- en fietstochten organiseert. Zijn website zag er niet erg net uit, dus wij stelden voor hem daarmee te helpen als we dan een gratis tochtje kregen. Daar stemde Elaine mee in en ze nodigde ons uit om een keer te komen eten, zodat we Tendakye, zo heet haar vriend namelijk, konden ontmoeten. Nadat dit een paar keer uitgesteld was, zijn afgelopen vrijdagavond uiteindelijk toch bij ze gaan eten. Elaine had al door laten schemeren dat er deze week een safari naar Mikumi zou gaan en dat wij misschien meekonden.
Tendakye is een Zimbabwaan, die hier al 10 jaar woont. Hij spreekt, net als zij, vloeiend Swahili maar onderling spreken ze Engels. Dat is voor ons dus erg handig.
Eerst zijn we met de Daladala naar Ubungo gegaan, want daar moesten we overstappen. Op Ubungo was het weer bizar druk en dit keer hebben we er een foto van kunnen maken! Nadat we met de volgende Daladala naar de juiste plek waren gereden, belden we Elaine en kwam ze ons halen. Met haar liepen we een stuk de wijk in om uiteindelijk bij een huis van twee verdiepingen aan te komen. Het is een best mooi huis in een drukke wijk, waarin ook armoedige hutjes staan. Elaine en Tendakye wonen op de onderste verdieping en een Tanzaniaans gezin woont op de bovenste verdieping. Van binnen is het erg kleurrijk en best groot voor twee mensen. (We hebben van de woonkamer en de eetkamer foto's gemaakt) Elaine waarschuwde ons dat veel dingen kapot waren en niet meer gerepareerd worden, want over 3 weken verhuizen ze naar hun nieuwe huis. In de woonkamer werkten maar twee lampen, want door de spanningswisselingen gaan zelfs spaarlampen heel snel kapot.
Tendakye bleek nog niet thuis te zijn, maar na een uurtje arriveerde ook hij. Hij ging gelijk aan de slag om een maaltijd te koken, aangezien hij daar beter in is dan Elaine (volgens haarzelf).
Elaine vertelde ons een bizar verhaal over de zus van Tendakye. Zij woont nog in Zimbabwe, ook al is daar nu zo'n enorme economische crisis. Ze werkt in een supermarkt en verdiend daar niet eens genoeg om de reis naar de supermarkt te kunnen betalen. Het heeft echter een voordeel; ze kan makkelijker aan producten komen, omdat ze deze kan kopen voor ze in de winkel komen. Het is erg moeilijk voor ze en ze leven van dag tot dag. Zodra haar man of zij haar loon uitbetaald krijgt, moet ze dat dezelfde dag uitgeven, anders is het de volgende dag niets meer waard.
Toen het eten bijna goed was, raakten we met Tendakye aan de praat over de natuur van Tanzania. Hij is een echt natuurmens en heeft bijna alle landen van zuidelijk Afrika inmiddels al gezien.
Hij vertelde ons dat er in Tanzania 105 verschillende stammen leven, waarvan de Masaï de bekendste zijn. Dat is een volk want als nomaden leeft in heel Tanzania en vaak rondloopt in rode gewaden. Al die 105 verschillende volken hebben hun eigen taal, maar de nationale taal is toch het Swahili. Op de universiteit zijn een aantal projecten op gezet om al die talen te beschrijven, zodat ze niet zullen uitsterven.
Hoewel de Masaï nog erg primitief leven, kom je ze in de stad en op de campus gewoon tegen. Tendakye vertelde zelfs dat hij een Masaï kende die advocaat geworden was. Een keer in de paar weken trekt hij gewoon z'n Masaï gewaad aan en gaat in een hutje op de hei wonen. Volgens Tendakye is dan niet meer aan hem te zien dat hij door de weeks advocaat is.
Veel Masaï zijn overigens bang voor vissen, omdat ze die haast niet zien waar ze wonen. Toen wij in Bagamoyo waren een paar weken geleden, vertelde iemand van de Tourist Information daar dat hij een keer een Masaï had uitgelegd waar de zee was. Dat vond de Masaï helemaal geweldig en hij deed een donatie aan het Tourist Information kantoortje. Een paar weken later kwam dezelfde Masaï weer in Bagamoyo, maar nu was het vloed. Boos stapte hij het Tourist Information kantoor binnen en eiste z'n geld terug, want de vorige keer had hij betaald voor een lege zee!
Het doel van ons etentje was bespreken wanneer we welke tocht met Tendakye gaan doen. Hij stelde voor dat we dinsdag (morgen) t/m vrijdag meegaan met de safari naar Mikumi (die hij toch al organiseert voor twee Britten) en dat we in een van de volgende weekeinden een wandeltocht gaan maken in de Uluguru Mountains. (Dat was de tocht die we zelf in gedachten hadden als tegenprestatie voor de hulp met de website)
Mikumi is een National Park wat vlakbij Dar ligt. Er leven allerlei dieren, waaronder olifanten, giraffen, zebra's, nijlpaarden, krokodillen, pythons, antilopen en nog veel meer. Tendakye vertelde dat de krokodil eigenlijk het enige dier is waar hij echt bang voor is. Op de Serengeti (het bekendste national park van Tanzania, daar gaan wij in juli ook heen op safari) heeft hij een paar keer gezien hoe een krokodil een gnoe (wildebeast) aanviel. Een keer per jaar trekken enorme kuddes gnoes (1,5 miljoen) uit de Serengeti weg naar Kenya, dit wordt "de grote trek" genoemd. Daarvoor moeten ze de rivier de Mara over. In die rivier liggen de krokodillen dan al te wachten. In korte tijd eten ze een paar gnoes en de rest van het jaar liggen ze in een soort "winterslaap" te wachten tot "de grote trek" weer begint.
Wij gaan naar Mikumi met een oude jeep samen met twee Britten, Tendakye, een chauffeur en een kok. In totaal zullen we 3 keer overnachten in het park op een campsite en vrijdagavond komen we weer thuis. Martijn en ik hoeven alleen de toegang tot het park en de "camping fees" te betalen. Totaal komt dat neer op 120 US doller per persoon, een koopje voor een safari zoals dit.
Nadat we dit besproken hadden, was het eten klaar. Als voorafje hadden we verse zalm op geroosterd brood en als hoofdgerecht heerlijke forel met spaghetti. Tijdens het diner kwam de logee van Elaine en Tendakye ook binnen, een Amerikaan uit Vermont. Hij doet een of ander onderzoek op de universiteit en verblijft inmiddels al een paar weken bij hen.
Zaterdag hebben we rustig aan gedaan en zijn we 's middags naar de bioscoop geweest. Zondag zijn we weer naar Kunduchi Beach geweest. Het stikte daar nu van de vissersbootjes die terug naar de haven gingen en dat was wel een grappig gezicht (zie foto).
Morgenochtend vertrekken we dus t/m vrijdag naar Mikumi. Waarschijnlijk zullen we zaterdag of maandag onze belevenissen en foto's hier plaatsen.

Reacties op dit bericht

Bas schrijft:

26-05-2008, 11:44

Hey jongens,

Supertof om te lezen en echt kick van die safari. Die Afrikaanse 'regelskills' beginnen jullie al aardig op te pikken blijkbaar. Alleen ff jammer dat we jullie niet kunnen bereiken, maar dat komt wel goed. Veel plezier iig!

Sem schrijft:

26-05-2008, 16:13

Dat klinkt allemaal niet verkeerd :-). Ben benieuwd naar de safari-website; maken jullie hem wel Ivaldi-waardig :P?

Veel plezier op de safari!

Rob en Tas schrijft:

26-05-2008, 20:39

Hoi Frank en Martijn,

Wat een superdeal van die safari!! Geniet ervan deze week. Wij zijn erg benieuwd naar de foto's van jullie mini vakantie!

groetjes,
Rob en Tas

 

Copyright © 2008-2009 Martijn Reijerse and Frank Groeneveld. Use of photos is strictly prohibited.